¡Dejadme en paz!

Autora: Elisabeth Zöller
Tradutora:Verónica González Gutiérrez
Editorial: Pearson Educación
Ano: 2007
Idioma: castelán
Localización: 82N-c/ZÖL/dej

Niko ten medo todos os días. Cando vai ao colexio, Matthias, Kevin e Raphael estano esperando; péganlle, danlle patadas e chantaxéano. Os abusos son cada vez máis frecuentes e máis brutais ata que Niko non ve outra solución e concibe un plan. Dalgún xeito ten que conseguir facerse cun arma...

A violencia nos colexios de Alemaña, e do resto de Europa incluíndo España, por desgraza non son casos illados. Con todo, as vítimas calan e os demais apartan a vista por medo a ser as seguintes. A autora describe como Niko, na súa desesperación, pasa de ser vítima a ser culpable. Unha comprometida alegación en contra da violencia e do feito de mirar para outro lado.

Cartas de amor

Autor: Fran Alonso
Editorial: Edicións Xerais de Galicia
Ano: 2007, 3ª edición
Colección: Fóra de Xogo
Idioma: galego
Localización: 82N-g/ALO/car

As historias deste libro nacen a partir de cartas de amor. Pero non son cartas de amor convencionais. O amor ou o desamor son as desculpas que nos permiten coñecer as dramáticas circunstancias que rodean ás mulleres que as escriben. De feito, os verdadeiros protagonistas das cartas xon a pobreza, a guerra, a inmigración, o franquismo, a violencia, a prostitución, a presión social, a integración…E quen escriben as cartas son mulleres que viven circunstancias vitais –persoais ou sociais- moi difíciles, ás que se enfrontan con valentía. Este é un libro contundente pero tenro, un canto á vida e á dignidade.

Historia de una escalera

Autor: Antonio Buero Vallejo
Editorial: Espasa Calpe
Ano: 2006, 51ª edición
Colección: Austral Teatro
Idioma: castelán
Localización: 82T-c/BUE/his

Historia de una escalera é unha obra teatral, dividida en tres actos, onde se analiza a sociedade española con todas as súas inxustizas, mentiras e violencias.

No acto primeiro preséntase aos personaxes, coas súas características e limitacións, poñendo de manifesto os evidentes problemas económicos da veciñanza, agás Don Manuel. Para terminar con este primeiro acto, Fernando expresa o seu amor a Carmina, facendo plans de futuro para ambos os dous.

O segundo acto transcorre tras 10 anos, nos que cambiaron moito as cousas no edificio da escaleira. Varias persoas xa faleceron e as parellas casaron (aínda que non cos seus antigos noivos), formando outras familias. Debido a estes novos emparellamentos o ambiente entre a xente empeorou. Sen embargo, Rosa e Pepe seguen de noivos, a pesar do mal que este trata a Rosa e de que o señor Juan non se fale coa súa filla polos rancores do pasado.

O terceiro acto continúa logo de 20 anos, nos que pasaron moitas cousas, ademais do lóxico envellecemento das persoas e do falecemento dalgunha delas. Aparecen novos veciños que se queixan dos antigos inquilinos, así como os donos do edificio, que os menosprezan pola súa categoría social. O edificio da escaleira tamén cambiou de aspecto, debido ás reformas realizadas. As parellas tiveron descendencia e agora repítese de novo a historia dos pais, xa que o fillo de Fernando ama á filla de Carmina, o cal ocasiona que saian outra vez á superficie os vellos rancores.