Historias de fantasmas y misterio de la Antigüedad: Antología

Autores: Teresa Gail e outros
Editorial: Tilde
Ano: 2002, 1ª edición
Colección: Cultura Clásica
Idioma: castelán
Localización: 82N-c/his

Os textos presentes nesta escolma recollen un aspecto sorprendente e non suficientemente coñecido da Antigüidade: o gusto polo que de misterioso, aterrador e máxico hai no mundo. Así, aparecen seleccionadas e traducidas historias dos máis variados autores. Platón, Horacio, Propercio, Lucano, Petronio, Plinio, Apuleyo, Flegón, Luciano, Filóstrato, desfilan por estas páxinas abarcando case todo o arco temporal da Literatura Clásica e desvelando crenzas e fenómenos (pantasmas, casas encantadas, ritos máxicos, bruxas e feiticeiras...) que non por antigos perderon a súa actualidade.

Non só poderás ler algúns dos terroríficos contos que facían tremer de medo ás persoas hai unha chea de séculos, senón que neste libro tamén atoparás unha serie de variadas actividades (históricas, literarias, sobre a vida cotiá...) que che permitirán coñecer un pouco máis elementos relacionados coa Mitoloxía, a Relixión e a Cultura que, herdados ou non por nós, caracterizaron ao mundo antigo.

O bosque animado

Autor: Wenceslao Fernández Flórez
Ilustradora: Maife Quesada

Tradutora: Xela Arias
Editorial: Edicións Xerais de Galicia
Ano: 2003, 5ª edición
Colección: Xabarín
Idioma: galego
Localización: 82N-g/FER/bos

Trasladámonos ao corazón de Galicia, coa súa maxia, o seu humor e as súas xentes. Entrar neste bosque é pasear a través dun mundo poboado por fantásticos seres reais, no que atopar calquera ánima é algo do máis común. A bruma xa está a levantar. Sinte o frescor do orballo, aspira o recendo dos piñeiros... Hoxe pode ser un día estupendo para coñecer algún aparecido.

O autor galego escribe a historia da fraga de Cecebre cunha orixinal estrutura en estancias. Unha historia construída con dualismos: o humor e a amargura; o localismo realista e o soño poético; a cronoloxía lineal e a subxectividade temporal... Cun humor elevado ata o límite do absurdo e o lirismo fantástico, o autor reflicte con mestría a maxia da paisaxe e as xentes de Galicia. Como galego, capta esta característica mestura entre relixión, superstición e animismo e engádelle unha boa dose de tenrura. Unha linguaxe chega de musicalidade e cor, alimenta a maxia.